خرابههاي قلعهاي فئودالي از سدهٴ دوازدهم هنوز در آنجا ديده ميشود. تاريخ تولد ژوفروا معلوم نيست، ولي او در سال 1346 در محاصرهٴ آگيون حاضر بود؛ در سال 1371 همسرش را از دست داده و پنج فرزند از او برايش بهجاي مانده بود؛ در سال 1383 هنوز فعاليت داشت و در سال 1389 دوباره ازدواج كرد. پس از اين از او چيزي نميدانيم.
در سالهاي 1371ـ1372 به ياري دو كشيش و دو منشي براي سه دختر يتيمش رسالهاي به زبان فرانسه دربارهٴ تربيت خانوادگي زنان نوشت بهنام كتاب شهسوار تور، كه از محبوبترين كتابهاي تربيتي سدههاي ميانه شد. بنابر اظهار خود او پيش از آن، كتابي براي پسرانش نوشته بوده كه در دست نيست، ولي كتابي كه براي دخترانش نوشته محبوبيت زيادي يافت. اين كتاب در 144 فصل است و با صراحت از تربيت زنان اشرافي صحبت ميكند، سطح اخلاقي كتاب بالا نيست، ولي با توجه به خشونت آن اعصار، بيتربيتي و خشونت مردان و سلطهٴ كاملشان نسبت به زنان نبايد از آن تعجب كرد.
اين كتاب دوبار به انگليسي ترجمه شد. بار اول در اواسط سدهٴ پانزدهم بهوسيلهٴ مترجمي ناشناس و بار دوم در سال 1483 بهوسيلهٴ ويليام كاكستن، كه سال بعد آن را منتشر كرد و اين نخستين چاپ آن كتاب به شمار ميرفت. ترجمهٴ آلماني آن در سال 1493 بهوسيلهٴ ماركوارت فون اشتاين انتشار يافت. او در آن هنگام، كنت وورتمبرگ در مومپِلگارت (مُنبِليار در استان دوب)1 بود. آن ترجمه حتي بيش از اصل و ترجمهٴ انگليسي شهرت يافت.
5 . ايتاليا
جوواني دا راونا (1)
جواني دا كانوِرسينو (1343ـ 1408). انسانگراي ايتاليايي، از بزرگترين مربيان عصر خويش. پدرش، كه در فرينيانو (مُدِنا) زاده شده بود، پزشك لويي دانژو2 (شاه مجارستان 1342ـ1382) بود و بنابراين، جوواني در سال 1343 در بودا زاده شد. در كودكي به راونا بازگردانده شد و نخستين تعليماتش را از دوناتودلي آلبانتساني دريافت كرد. سپس، در بولونيا به تحصيل حقوق پرداخت و در سال 1362 ديپلم دفترداري گرفت. در بولونيا (1364)، فرارا، ترِويزو، فيرِنتسه(1368، مدرسهٴ عمومي)، كُنِليانو، بِلّونو، اودينه، ونتِسيا (سه دورهٴ مختلف)، پادوا (دانشگاه) سرانجام در موگانل ايستريا تدريس كرد؛ در تابستان 1408 در ونيز از دنيا رفت. همچنين در طي زندگي خويش وزير جمهوري راگوزا (دالماسيا) و وزير فرانچسكو دا كاراراي اول و پسرش